Park Etnograficzny nad Węgorapą - Muzeum Kultury Ludowej w WęgorzewieW okolicy malowniczego węgorzewskiego portu, obok przystani jachtowych, można natknąć się niespodziewanie na stare drewniane mazurskie zagrody – eksponaty Parku Etnograficznego nad rzeką Węgorapą. Jest to bez wątpienia miejsce wyjątkowe ze względu na swoje nietypowe położenie oraz dlatego, że ta stosunkowo niewielka instytucja (a właściwie dwie instytucje: obok Parku znajduje się także Muzeum Kultury Ludowej) oferuje mieszkańcom oraz turystom niebywale bogatą ofertę dydaktyczno-rozrywkową. Pomysł utworzenia Parku Etnograficznego nad rzeką Węgorapą pojawił się na początku lat 90.XX wieku, jako konsekwencja potrzeby utrwalenia zanikającej tradycji mazurskiego budownictwa ludowego. Pierwsze eksponaty przeniesiono w 1994 r. Były to: drewniana (zrębowa) remiza strażacka ze wsi Ołownik (gm. Budry) oraz kuźnia o konstrukcji szkieletowo-ryglowej wypełnionej cegłą ze wsi Zabrost Wielki (gm. Budry) – oba obiekty pochodzą z przełomu wieków XIX-XX. Zasoby Parku systematycznie powiększały się. Obecnie na ekspozycję składają się przede wszystkim mazurskie chałupy podcieniowe. Ze wsi Krzyżewo (gm. Kalinowo) przeniesiono dwa domy zrębowe:
Wnętrza wymienionych budynków zostały zaadoptowane jako powierzchnie ekspozycyjne. Znajdziemy tu niezwykle bogaty zbiór wyrobów rzemieślniczych, a także narzędzi służących do ich wykonywania: wystawę „Rzemiosło wiejskie – narzędzia i wytwory” dedykowaną sztuce wikliniarskiej, ciesielskiej oraz kowalskiej; a także pracownię tkacką, gdzie podziwiać można tradycyjne krosna. W jednej z chałup z Krzyżewa zrekonstruowano natomiast typowe wnętrze chaty wiejskiej. Ciekawostką, zwłaszcza dla miłośników motoryzacji, będzie stojący przy remizie wóz strażacki marki Jelcz, pochodzący z drugiej połowy XX wieku. Turystów poszukujących interesujących ludowych wytworów artystycznych z pewnością zaintryguje twórczość Władysława Bednarowicza – rzeźbiarza samouka, który poszukuje inspiracji do swoich dzieł w samej materii – dany kawałek drewna „podpowiada” jego twórczej wyobraźni, w jaki obiekt ma zostać przetworzony. Efekty tej gry z rzeczywistością są zadziwiające. Intrygujące są również rzeźby umieszczone na terenie Parku – drewniane figurki, popularne we wsiach w latach 60. XX w. oraz kamienne baby pruskie. Te ostatnie, to wykonane podczas warsztatów w muzealnej pracowni rzeźbiarskiej współczesne wariacje na temat hipotez dotyczących kamiennej symboliki pruskiej. Z Parkiem Etnograficznym koegzystuje, na zasadzie idealnej symbiozy Muzeum Kultury Ludowej, mieszczące się w zabudowaniu o charakterze dworskim z pierwszej połowy XVIII wieku. Jest to prężnie rozwijająca się jednostka, skupiająca prawdziwych miłośników z zaangażowaniem promujących region. Zbiory powstałego w 1991 r. Muzeum Kultury Ludowej zaczęły być gromadzone przez grupę osób pasjonujących się historią regionu już w latach 60. XX w. i trwają do dziś. Kolekcja stale poszerza się – co warte podkreślenia – o coraz to nowsze eksponaty. Towarzystwo Ratowania Dziedzictwa Kulturowego Kresów Dawnych i Obecnych „Ojcowizna” patronuje akcji „Dar dla Muzeum”, zachęcającej mieszkańców mazurskich terenów do przekazywania na rzecz instytucji obiektów użytku domowego, pochodzących z okresu przedwojennego, a także z drugiej połowy XX wieku. Wystawa pokazująca część owych najnowszych nabytków z pewnością zainteresuje każdego – rodzice z rozrzewnieniem powspominają radio „Warszawa”, dzieci z kolei będą mogły poznać realia, w których dorastali ich ojcowie i dziadkowie. Równie ciekawą inicjatywą jest konkurs pt. „Losy nasze” skierowany do mieszkańców północnej i wschodniej Polski, w ramach którego można przekazać na rzecz Muzeum dokumenty obrazujące życie mieszkańców dawnych Mazur (pamiętniki, fotografie, listy lub wspomnienia). Alicja Piastowska Informacje praktyczne1. Adres fizyczny, adres mailowy
2. Dostępnośćbrak danych3. Oferta kulturalno-rozrywkowa
4. Imprezy
5. Dojazd
6. Baza noclegowa
7. Działalność naukowo-badawcza
8. Informacje dodatkowe
|
Więcej zdjęć |